„Oprócz codziennego gromadzenia wiedzy kolejnym decydującym czynnikiem wpływającym na wyniki jest mentalność”. Wraz z nadejściem sezonu egzaminacyjnego na oficjalnym koncie stowarzyszenia psychologicznego szkoły średniej Jianping w Szanghaju „Psychlone”, które jest niezależnie prowadzone przez uczniów, opublikowano niedawno taki artykuł, aby zbadać sposoby złagodzenia lęku przed egzaminem.
Po przeanalizowaniu „mentalności przegranego”, „mentalności gracza” i „mentalności zwycięzcy” w artykule uznano, że najbardziej zaawansowana jest ta ostatnia: zwróć uwagę na to, co zyskałeś na egzaminie i wykorzystaj zdobyte doświadczenie do przygotować się do następnego egzaminu; Optymistyczni i zmotywowani koledzy z klasy często pojawiają się na szczycie rankingów egzaminacyjnych.
Po długim okresie zajęć online i niedawnym powrocie do szkoły, głównym źródłem presji psychologicznej dla uczniów gimnazjów stały się zmiany w wynikach w nauce. Huang Ying, osoba odpowiedzialna za „Lost Heart Psychlone”, powiedziała China Youth Daily i China Youth Network, że oceny wielu uczniów po rozpoczęciu nauki w szkole były „przełomowe”: niektórzy „osoby osiągające słabe wyniki” pracowały bardzo ciężko i poczyniły ogromne postępy podczas korzystania z Internetu zajęcia; Niektórzy uczniowie, którzy wcześniej osiągali doskonałe oceny, byli zbyt aroganccy i nie potrafili oprzeć się pokusie gier online. Po powrocie do szkoły egzamin był „jak nauka na nowo”.
Oprócz presji akademickiej Huang Ying podsumował także możliwe presje rodzicielskie, społeczne, emocjonalne i fizyczne, na jakie mogą napotkać uczniowie gimnazjów. Zwłaszcza podczas zajęć online wielu uczniów spędza cały dzień z rodzicami. Uważają, że rodzice mają wobec nich zbyt wysokie wymagania i frustrujące jest dla nich to, że wszędzie widzą swoje dzieci.
Znalezienie systemów wsparcia
Shen Hui, starsza nauczycielka psychologii w gimnazjum Jincai w Szanghaju z 27-letnim doświadczeniem zawodowym, odkryła, że dzisiejsze dzieci, gdy dostrzegają u siebie stres psychiczny, chętniej zwracają się o pomoc do rodziców, nauczycieli i organizacji zawodowych, podczas gdy rodzice czasami tego nie robią. wspierać decyzje swoich dzieci.
Shen Hui podał reprezentatywny przykład. W czasie epidemii sposób prowadzenia zajęć online w domu sprawił, że chłopiec, który początkowo nie radził sobie dobrze w kontaktach towarzyskich, poczuł się „szczególnie dobrze”, ponieważ mógł unikać kontaktów towarzyskich z kolegami z klasy. W rzeczywistości po interakcji z kolegami z klasy doszedł do wniosku, że jest gorszy od innych pod każdym względem i jego nastrój był nieco przygnębiony. Podjął inicjatywę i poprosił rodziców o wizytę u psychologa, ale oni nie wierzyli, że jest to problem, który należy rozwiązać udając się do szpitala. W dalszej fazie epidemii rodzice ostatecznie zabrali go do szpitala. Lekarz przepisał leki typu „można jeść, ale nie jeść”, jednak rodzice obawiali się, że leki będą miały skutki uboczne i stanowczo odmawiali ich stosowania.
Rodzice uważają, że jest to problem, który można rozwiązać dzięki wysiłkom dzieci i że mogą uniknąć zażywania leków. Z drugiej strony dzieci wierzą, że nawet lekarze mogą mi pomóc lekami. Dlaczego rodzice stanowczo się z tym nie zgadzają? Później, dzięki komunikacji między nauczycielem a rodzicami, osiągnięto konsensus między rodzicami.
Rodzice nie powinni unikać problemów swoich dzieci, ale powinni zapewniać im autentyczne wsparcie. Shen Hui przeanalizowała, że dzieci doświadczające dużej presji psychicznej często czują, że ich ból przekracza zrozumienie rodziców, a ich puste słowa „wspieram cię” wydają się bezsilne. Rodzice powinni przywiązywać wagę do procesu rozwoju swoich dzieci wykraczającego poza naukę, odkrywać własne umiejętności rozwiązywania problemów i zwiększać swoją pewność siebie. Najczęściej powinni nie tylko mówić swoim dzieciom, że „możesz rozwiązać ten problem”, ale także naprawdę przyjąć konkretne metody, aby wspólnie stawić czoła problemowi.
Cai Danyi, nauczyciel psychologii w Pudong Foreign Language School stowarzyszonej z Shanghai International Studies University, również podkreślił znaczenie „systemu wsparcia”. Jej zdaniem rówieśnicy często mają większy wpływ na samoświadomość dzieci na etapie wczesnoszkolnym i ponadgimnazjalnym niż rodzice i nauczyciele. Chociaż kursy online zapewniają uczniom doskonałe zasoby dydaktyczne, istnienie szkół i klas służy nie tylko zdobywaniu wiedzy, ale ma także wiele funkcji związanych z rozwojem, a nieuchronnie brakuje nauki w domu.
Minęło dużo czasu, odkąd zaczęła się szkoła, tęsknię za moimi szkolnymi kumplami” – powiedział reporterom niejeden gimnazjalista. Huang Ying powiedziała: „Chociaż ludzie mogą rozmawiać przez telefon podczas zajęć online, to wciąż różni się to od rzeczywistych wydarzeń, które dzieją się w szkoła. W szkole panuje bardziej intymna atmosfera, możemy porozmawiać o błahych i ciekawych rzeczach. Nawet pszczoły przylatujące do klasy mogą stać się tematem rozmów
Jak rozwiązać problem odległych towarzyszy? Cai Danyi odkryła, że niektóre klasy wymyśliły własne triki: otwierają „odprawę” na 20 minut przed oficjalnym rozpoczęciem zajęć online, a dwóch kolegów z klasy na co dzień pełni na zmianę obowiązki „kotwic”. „Kotwica” czasami gra piosenkę, która jej się podoba, wyjaśnia, dlaczego ją lubi, a następnie zachęca wszystkich do jej nucenia; Czasami wprowadzą do domu cenny przedmiot i opowiedzą historię, która się za nim kryje. Kwiecień jest w szkole Miesiącem Psychologicznym, dlatego szkoła zatrudniła absolwentkę studiów filmowych na Uniwersytecie Nowojorskim, aby zdalnie kierować uczniami drugiej, pierwszej i drugiej klasy gimnazjum w zakresie pisania, reżyserowania i wystawiania dramatów psychologicznych. Później to ciekawe zadanie „sztafetowe” wykonało 16 klas.
Nie wspominaj więcej o „dzieciach innych ludzi”.
Mój syn jest już prawie w trzeciej klasie gimnazjum i mam nadzieję, że już nie gra w gry, ale pyta mnie: Co jeszcze mogę zrobić bez grania w gry, kiedy odpoczywam? „Wu Yulan jest nauczycielką w gimnazjum z 20-letnim stażem w nauczaniu i 10-letnim doświadczeniem w roli nauczyciela. Jednak w obliczu syna odkrywa, że nadal musi z nim porozmawiać o wielu sprawach.
Jak w wielu rodzinach, miesiące bliskiego współżycia rodziców i dzieci doprowadziły do wielu konfliktów. Wu Yulan, który w przeszłości uczył uczniów lubić „szybkie decyzje”, obecnie uważa, że podejście „nauczyciel kończy mówić i kończy ją” jest niewłaściwe. Zaczynając od omówienia czasu na granie, rozmowa z synem stawała się coraz bardziej wnikliwa. W dzisiejszych czasach niektóre dzieci są naprawdę bardzo samotne w swoich sercach. Niektóre dzieci uzależniają się od gier i nie odrabiają zadań domowych, co może wynikać z presji wywieranej przez rodziców lub z powodu kłótni rodziców, a ich dzieciom brakuje uwagi i miłości. Tak mi powiedział mój syn
W szkole Wu Yulan spotkał się także z uczniami, którym brakowało miłości. W pierwszej klasie jest chłopiec, który zawsze był bardzo pozytywny w szkole i często przychodzi do gabinetu nauczyciela, aby zadać pytania; Podczas epidemii w domu straciłam kontrolę: nie odrabiałam zadań domowych, nie wrzucałam plików i zawsze się wahałam, kiedy dostawałam telefony od nauczycieli. Nauczyciele dowiedzieli się później, że chłopcem w domu zazwyczaj opiekuje się babcia. Po rozwodzie rodziców jego matka jest z dala od domu, a ojciec nie przejmuje się zbytnio. Ponieważ urządzenia elektroniczne są zawsze w pobliżu, nie może kontrolować swojego uzależnienia od grania w gry.
Wu Yulan uważa, że najlepszym sposobem rozwiązania tej sytuacji jest komunikacja między członkami rodziny, zwłaszcza w przypadku dzieci, które właśnie weszły w okres dojrzewania. Rodzice powinni umieć obserwować, czy w słowach i czynach ich dzieci występują jakieś nieprawidłowości, i interweniować tak szybko, jak to możliwe. Dzieci potrzebują twarzy, gdy dorosną, a konflikty między rodzicami a dziećmi nie przypominają problemów w nauce. Zwykle nie mówią o tym swoim rówieśnikom. W tym momencie rodzice i nauczyciele muszą kierować, komunikować się i otwierać swoje serca. Rzeczywiście, dzięki pocieszeniu i zachęcie Wu Yulan, chłopiec zwierzył się z jej głębokich zmagań.
Inną ważną rzeczą jest to, że rodzice nie powinni porównywać dzieci innych osób z własnymi dziećmi, ponieważ może to spowodować, że ich dzieci zamkną serca i zignorują Cię
Ta ważna sugestia pochodzi z osobistego doświadczenia Wu Yulana. Rodzice również znajdują się pod dużą presją w swojej pracy. Kiedy wracają do domu, aby stawić czoła sytuacji edukacyjnej swoich dzieci, nieuniknione jest, że poczują się nieszczęśliwi i źli. Zawsze czują, że to cudze dziecko jest lepsze. Kiedy mój syn był mały, lubił słuchać, jak mówię o uczniach, ale teraz nie chce już słuchać, mając wrażenie, że porównuję go do innych dzieci
Wu Yulan uważa, że rodzice, w przeciwieństwie do nauczycieli, mają skłonność do nadmiernej bezpośredniości w rozmowach z dziećmi, co może im zaszkodzić. W końcu niewiele jest dzieci posłusznych i rozsądnych. Rodzice powinni nauczyć się obniżać sylwetkę i prowadzić spokojną rozmowę ze swoimi dziećmi. Powinni nauczyć się rozmawiać wyłącznie o bieżącej sytuacji swoich dzieci, zamiast ciągle wspominać o dzieciach innych osób.
Kolejną rzeczą, której Wu Yulan nauczyła się od swojego syna, jest ustanowienie równych relacji między rodzicami i dziećmi. Nastoletnie dzieci rzeczywiście dużo wiedzą, a dorośli po prostu doświadczyli więcej niepowodzeń i lekcji. W rzeczywistości dorośli nie mogą całkowicie przytłoczyć dzieci swoim impetem, a dzieci potrzebują po prostu porady od ciebie. Syn powiedział mi, że wie, że to dla niego robię, ale nie uważa, że to, co mówię, jest zdecydowanie słuszne. zgadzam się z tym
Rozwój jest sprawą trwającą całe życie
W dzisiejszych czasach dzieci nie martwią się już o rzeczy materialne, ale bardziej myślą o aspektach duchowych. Dlaczego powinni czytać i żyć? Dzieciom brakuje motywacji do nauki, zanim nie uzyskają stosunkowo jasnej odpowiedzi. „Cai Danyi pracuje jako nauczycielka psychologii od 18 lat, oto wnioski, które wyciągnęła z komunikacji z tym pokoleniem uczniów.
Robienie czegoś jest albo sensowne, albo interesujące. Dla większości dzieci nauka nie jest zbyt interesująca, co wymaga poczucia celu i znaczenia. Zdaniem Cai Danyi wielu rodziców przyzwyczaiło się do pracy, zarabiania pieniędzy i utrzymywania rodziny, a także w naturalny sposób żądają, aby ich dzieci dobrze się uczyły i miały spokojną przyszłość w nauce i pracy. Nie mogą jednak zrozumieć, że ich dzieci nie interesują się tak bardzo sprawami materialnymi. Niektórzy rodzice wymagają od swoich dzieci, aby dobrze się uczyły, a po pracy jedynie myli telefony, przez co mają poczucie, że życie wydaje się pozbawione celu i sensu.
Cai Danyi wierzy, że jeśli rodzice będą wymagać od swoich dzieci jedynie dobrych wyników w nauce, negatywny wpływ na ich dzieci będzie znaczący, gdy włożą wiele wysiłku, ale nie będą w stanie osiągnąć swoich celów. Czasami wysoki stres nie jest kluczem, kluczem jest to, że dzieci nie odnajdują celu i sensu w życiu. Jeśli istnieją cele, stres w naturalny sposób przekształci się w motywację.
Rozwój to kwestia trwająca całe życie” – podsumowała Cai Danyi. Dzieci patrzą na swoich rodziców i nauczycieli, aby zdecydować, jaką osobą staną się w przyszłości, a w życiu wypracują sobie sposoby radzenia sobie z emocjami poprzez słuchanie i obserwowanie. Kiedyś się zetknęła. dziecko, które uciekło z domu, ale zapytane, nie sądziło, że to była ucieczka. „Ponieważ to dziecko widziało kłócącą się matkę i trzasnęło drzwiami, powrót do domu zajął mu dużo czasu, więc naturalnie pomyślał, że jeśli jest zły, powinien sobie z tym poradzić w ten sposób
Jak zamienić presję na naukę w motywację? Wu Yulan również ma doświadczenie. Uważa, że rodzice i nauczyciele powinni stawiać odpowiednie małe wymagania w oparciu o możliwości uczenia się swoich dzieci, zamiast nagle wymagać zbyt wiele. Przy odrobinie odpowiedniej presji dzieci mogą dorastać szczęśliwie; bez żadnej presji, w okresie dorastania są również podatne na słabą odporność
W szkole Wu Yulan zawsze zachęca uczniów, aby najpierw byli ludźmi, a potem się uczyli. Istnieją różnice w zdolnościach uczenia się i nie ma to znaczenia. Dopóki dana osoba ma pozytywne nastawienie i wygląda pogodnie, ludzie wokół niej stopniowo cię zaakceptują. „Absolwenci, którzy studiują od wielu lat, przychodzą do niej i mówią: „Bycie dobrym człowiekiem jest ważniejsze niż dobra nauka”. Wśród uczniów, których uczę, są tacy, którzy ukończyli studia magisterskie, licencjackie lub zawodowe. Wszyscy dobrze radzą sobie na swoich stanowiskach pracy i realizują swoje cele edukacyjne” – powiedziała z uśmiechem.
